Sen, karanlığa mahkûm dünyama doğan bir ışık oldun.
Gün yüzü görmeyen yüzüme sıcak bir aydınlık getirdin.
Hiç sevilmemiş birine, sevginin ne demek olduğunu yüce gönlünle gösterdin.
Gerçek sevginin hâlâ var olduğunu, sevgisizliğe alışmış bir yüreğe
yeniden tebessümler kondurarak hatırlattın.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta