Bir İntiharım Var Şiiri - Fatih Erçel

Lütfen bana biraz daha süre ver.
Yaralarımı saymakla meşgulüm.
Yüzün altında darbe almadım hayattan.
Ya da öldürün beni, fark etmez.
Sonuçta yine geleceğim.
Yeni kirletilmiş küçük bir kız çocuğu gibi terliyor elimdeki falçata.
Meteoroloji uzmanları sağanak yağmur bekliyormuş ilk öpüştüğümüz yere.
Hatırlıyor musun ne güzel öpmüştüm seni, mevsimlerden cinayetti.
Bilemezdim, çok ayıp bir şeymiş mutluluk.
Keşke tutabilseydin yeminlerini.
Daha da yüceltecektim seni.
Hatta tanrılarla büyütecektim.
Ama hiçbir denizin denize kıyısı olmazmış.
Belki de sen ondan gittin.
Şimdi içinde ölü hayvanlar dolu bir klinikten yazıyorum sana.
Bir elim kalemde, diğer elim sedyede.
Kes diyorum gömleğimin yakasını.
Kes, ancak kesilirse unutulur.
Halbuki bi açsalar göğsümü görecekler içimdeki yırtılmış şehri.
Gecekonduları da yıktılar, gece konacak yer bulamıyor kuşlar.
Haydi çocuklar çürüme vakti.
Taciz suçlamalarından iki kere kapatılmış bir lisenin talebesi ağzında çevirdiği jilete inat soruyor sorusunu.
Yani hocam bu daha rabbin bize küsmeyip darılmamış hali mi?
Atıklarla beslenen medeniyet,
İnsafsız Ortadoğu,
Tek hücreli temaslar,
Perili masallar,
Dört nala koşan vebalı atlar,
Cüzzamlı caddeler,
Artan faiz fonları ve gözlerin.
Gecikmiş bir intiharım var bebek
Merak etme, daha fazla gecikmeyecek.
Bir bahşiş gibi bıraktın beni masada.
Kendime gelmem için parmaklarımı kesti garson.
Daha bir kimlik bile çıkarmamıştım oysa.
Yarısını yedin gençliğimin, kalan yarısı bana kâr.
Senin boynuna erkekler değil, lazımmış Zülfikar…
O gün bütün gece dolaştım şehrin tarlalarında.
Çok sigara içtim.
Makamı zor şarkılar söyledim polis sirenlerine karışık.
Meğer en masum oral seksmiş, adını ağzıma alıyorum…
Narkotikten geldim bebek, o yüzden esr*r kokuyorum.
Okumayı geç söken bir şairim ben.
Yazmaya başladım, seni bitireceğim.
Ne diyordum?
Gecikmiş bir intiharım var bebek
Merak etme
Daha fazla gecikmeyecek…