Adım yok artık, olmadı hiç zaten.
Yüzüme gülmeyen, yüzlere gülümsedim.
Üzgün olduğumda dönemediğim kalpler oldu.
Benimse ardına kadar açık oldu kapılarım.
Belki ondandır diye çokça düşündüğüm oldu.
Fark etim ki hayallerimi sevmişim.
Olmayanı olabilme ihtimaline eklemişim.
Mış gibiymiş meğerse olan biten.
Ben olmayacak rüyaları sevmişim.
Bildiğim ve okuduklarım,
Uçurumlar var arasında gördüklerimin.
Ben ihtimallere kendimi tutsak etmişim.
Kenan Gezici 12/03/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 12.3.2026 10:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!