Bir Güneş Şiiri - Akif Koyun

Her gün yeni bir güneş doğar Anadolu'ma
Yayılır ışığı dağlarından ovalarına
Bak acısına şu bozkır toprağa
Ne bir kervan geçer ne su yolu

Söylesene ey güneş!
Neler gördün geçirdin?
Bir haber var mıdır yurtluğumdan?
İki soluklan şurada geç karşıma

Nerede demiri erittiğimiz Ergenekon
Bizsiz ne yapar Tanrı Dağları
Yenisey'in kıyısındaki son boy
Ceyhun'daki son ateş

Bir olduk toplandık düştük senin peşine
Hazar nasıl da göğüs germişti her birimize
Dinlemedik Hazar'ı
Ayrıldık onlarca kola onlarca boya

Atlarımız gece gündüz koştu dört nala
Bakmadık ki arkamızda kalanlara
Daha çok toz çıktıkça daha çabuk unuturuz sandık
Vurduk kamçıyla

Sonra sen kayboldun birden yetişemedik hızına
Çıktı dolunay çöktü karanlık
Az mı bekledik sanırsın bozkurtun ulumasını
Ne çare
Bir rüzgar esti kaldık hepimiz toz içinde
İşte o zaman gördüm ey güneş
Çekik gözlü esmer çocuk son kez el salladı gülen yüzüyle.