Bir Gülüşün.. Şiiri - Hazan Gülü Fatoş

BİR GÜLÜŞÜN

Sevdanın mihrabında, kurban iken canana,
Sinemi serinleten, zemzemdir bir gülüşün...
Kavimler göç ederken, yürekten öte yana,
Çölü bağa döndüren, mevsimdir bir gülüşün...

Ruhumda zincirler var, sinemde bin bir yara,
Aşk ateşinle yanar şu gönlüm ara ara...
Geceyi hüzne boğan, en mahrem zamanlarda,
Kanayan yaralara, merhemdir bir gülüşün...

Surlar tek tek yıkılır, hasret göğe dayanır,
Uçurumun kenarı, taze renge boyanır,
Ateş suya dokunur, küllerde gül uyanır,
Aşkla bakan Aslı’ya, Kerem’dir bir gülüşün...

Akıp giderken zaman, çaresiz takvimlerde,
Şaşırır kalır akıl, bilinmez meçhullerde,
Gönlüm açar çiçeği, buz tutmuş iklimlerde,
Kudüs’ün bağlarında, iremdir bir gülüşün...

Kâbe’nin kubbesine düşen yeşil nur gibi,
Duaların ardında, saklı kalan sır gibi,
Yıldızsız sabahlarda, yağan beyaz kar gibi,
Hazan Gülü’nde aşka, kefendir bir gülüşün...

Hazan Gülü Fatoş....2.10.1026..