Bir filiz çıkar Şiiri - Necati Kale

Bir filiz çıkar

Bî-hâb gecelerde,
nedâmetle yorulmuş yüreğimi
gömdüğüm topraktan;
kan ile ,ter ile sulanmış,
fısıltıyla, sessizce.

Bir filiz çıkar

Doğruluk suç, diller lâl;
iyilik yük,hesap ağır,
kantar hadsiz ve yamuk.
Taştan, karanlıktan;
hasretle ve öksüzce.

Bir filiz çıkar

İdilin Hazara bereketi Umayca
Zamana ve zahire ışıl ışıl Simayca
Bilgeliği kökünden
Menzili Gökçe
Müstakim ve azade Elifçe

Bir filiz çıkar

Nazenin yapraklarında umut;
eşrâra inat.
Zamanın elediği niyet,
toprağında cem olmuş sır ile,
mihnetli, edeplice…
Hak bildiğimce,Ben ce.

Bir filiz çıkar....