Sanırsin ki, gökdelenlerin bulutlara kadar uzandigi bir sehir benliğim,
aydınlık, hiç sönmeyecek gibi.
Oysa, Bir hiçlik beldesinden öte degildir benim köyüm,
yıkık harabelerle dolu.
Bir yokluk diyarından öte degildir benim özüm,
Bu aralar yine bi caresizim,
Içimde bir boşluk, boşluğa hamileyim.
Sende ne varsa koy icime,
Zaten, orta sekerli bir kahveden farklı değilim.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!