Bir Dilek Tuttum Ben Şiiri - Yakup Elman

Yarı yolda kalmışlara yazdım bu satırları,
Sen hatırlamazsın ben unutmam yaptıklarını.
Her gece seninle uyuyup, gündüz seninle uyanıyorum.
Sen bilmezsin çektiklerimi, ben kendi içimde hallederim.

Bir Dilek tuttum ben dün gece,
Ben hergün yanmışım, sen de yan bir gece.
Bir Dilek tuttum ben dün gece,
Boş ver ne sevgisi hepsi olmuş düzmece.

Çok yoruldum annem, bir dilek tuttum üfledim gitti,
Ne hayata güvenim kaldı ne insanlara hepsi bitti.
Ne dostluk bıraktılar ne kardeşlik,
Hepsinin aklındaki tek şey kalleşlik.

Bir dilek tuttum ve attım içime,
Sonra ellerimi açtım gözyaşı döktüm Rabbime.
Belki birgün biz de kavuşuruz, kimimiz burada kimimiz toprakta,
Belki birgün mutlu oluruz sevdiğim, gelmeyeceksin biliyorum bari dualarda kavuşalım.
Bir dilek tuttum ben bu gece, seni görmek tek isteğimdi. Bir sevdazedeyim ben sensizlikte, saf ve temiz kirletilmemiş bir sevgiyle bekleyen. Biz sevgiyi meleklerden aldık, kimi zamandan da severek ayrıldık. Biz sevmeyi Leylalardan, Mecnunlardan aldık, belki bu yüzden kavuşamadık.
İsmimin kaderim olacağını bilmiyordum annem, sende mi bir Dilek tuttun, tuttun da bu gülünü kuruttun. İsyan etmiyorum ama keşkeler hep dilimde yalnızlıklar, sahte dostlar hep elimde. Yorgunluklar ve tükenmişlikler dizlerimde, kavuşmalar var ülkeme, sevdama hayallerimde.
Bir dilek tuttum ben ve saldım onu göklere sana kavuşsun o dileğim, ben kavuşamadım. Bir dilek tuttum ben dün gece, üfledim gitti ve bittim ben de her gece.