Bir derdim var Yusuf misali
Kör kuyudayım çıkmak istesem…çıkılmıyor
Mecnunum ….Sahra çölünde …Leylayı ararım
Canım…cananın ateşini söndüremedi…sönmüyor
Şirin aşkına…. Ferhat namına ……vurduğum her kazma
Dağ misali büyür içimdeki yangın.
kor olur …köz olur….eritir benliğimi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta