Bir Damla Şiiri - Pablo Bobonjioli

Bir Damla

Geçti bugünüm gerginlik ile.
Akıp gitti yaşadığım duygular hüzünlü neşe ile.

Durdum onun karşısında.
Buldum şifamı onda.

-Maria.
-Evet?
-Sen çok güzelsin, seninle tanışmak istiyorum.
-Teşekkür ederim, ama benim gönlümde başka birisi var.
-(...)
-Maalesef (hüzün ile)
-Mutlu ol, Maria.
-Teşekkür ederim.

Özgür hissettim kendimi bir anda.
Tahliye oldu içim sonunda.

Döktüm hepsini kağıda, boşaltım ruhumu.
Kaldı bir damla, belki de hüznümün son yadigarı...

O da gidecek zamanla akıp.
Gelecek yenileri ruhuma şifa olup.

Minnettarım sana!
Yaşattığın için bu hisleri bana.