Yüreğimde öyle bir zelzele ki
Richter ölçeği yetersiz şiddetini ölçmeye
Öyle bir yangın ki
Kerem gibi küle dönen
Ve öyle tsunami ki ne duygu bırakır
Ne taş taş üstünde umut
Ne de gözlerde bir damla fer kalır
Savrulur içimde
Bin parçaya bölünen sevda
Bir yanım halâ seni arar
Diğer yanım
Enkaz altında
Küller içinde bir çığlık gibi
Adın sessizce boğulur dudaklarımda
Artık ne ellerim tutar hayali
Ne de varılacak yol kalır
Her sarsıntıda biraz daha eksilir
Gecem, gündüzüm
Düşüm
Yüreğimde öyle bir zelzele ki
Ne varsa yerle bir olur içim
Ama bilirim
Her yıkıntının altında gizli bir tohum
Her külden
Bir tomurcuk doğar sessizce
Zaman en ağır taşları kaldırır içimden
Ve deniz geri çekilir
Yeni umutları bırakarak kıyıya
Artık
Vara yoğa
Kavga etmem gecelerle
Suskun sabahlarla da barışığım
Bilirim
Her sarsıntı yeni öğretidir
Her acıdan sonra
Köklerim daha sıkı tutar toprağı
Ve bir gün
Yüreğimin enkazında
Bir çiçek açar
Direngen
Güçlü
Yediveren
Adı kabulleniş
Rengi; umut
Kokusu; barış
Kendisiyse; sevda olur yüreğime
Temmuz 2025
Necdet UçanKayıt Tarihi : 4.7.2025 15:27:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!