Alnında süzülen hüznü yudumladıkça
Sular çekiliyor ellerimin çölüğünden
Ömrümün ilmekli, düğümsel yerinde
Körfeze sığınan gemi gibi sendeliyorum
Aşk diyoruz buna, kanıksanmış ölüm
Seninle dirildiğim, seninle cançekiştiğim
Martı çığlığında saklıdır senin adın
gökyüzünü giyin, ben toprağı örtüneyim
Gecenin kalbine bıçak gibi saplanan sesin
Yutkundukça büyüyen yalnızlıkağrısı
Susmaların en çok sesçileyen harf
Denizler mürekkep olsa yazılmaz gizin
Sulara yazılmış tenşarkısıdır yüzün
Kirpiklerinden tutunup yıldız sağdığım
Ben ki senin gözlerinde vurulmuşum
Ah senin güvercinlenen bakışların
Gökyüzünü giyin, ben toprağı örtüneyim
Bir yudum nefesindir beni diri tutan
Ve bir yudum yokluğundur beni hiçleştiren
Ben seni bir avuç kül gibi saklıyorum
Rüzgâra versem dünyayı tutuşturacaksın
Ertan Hurmanlı
Kayıt Tarihi : 13.11.2026 16:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!