Aşık binali son baharda yaylada tek başına bekleyen Ahmet emmiye neyi beklediğini sorar, Ve Ahmet emmi,aşık Binali'ye şiirle cevap verir.
Aşık Binali
Saçın başın beyazlara boyanmış.
Ahmet emmi ne durursun yaylada.
Yaşın gelmiş yetmiş beşe dayanmış.
Ahmet emmi ne durursun yaylada.
Bizi cemaline hasret koymasa
Açsa da gösterse yar perdesini
Bülbül feryadını gonca duymasa
Ona göstermezdi har perdesini
Her zerrede mevcut, etrafa bakın
Binali
Vefasız başıma ne işler açtın.
Zordan,zora halden hale düştüm ben.
Hep ben avcı,sense av oldun kaçtın.
Yerden yere,yoldan yola düştüm ben.
Sırrani
Bu dünyaya itimadım kalmadı
Gel diye kandırdı,faniymiş meğer
Çalıştım,didindim malım olmadı
Mal diye kandırdı,faniymiş meğer
Dağların dibinde akıttı nehir.
LOKMAN ERTÜRK
Örencik köyünde doğdu
Lokman ERTÜRK’ oldu adı
Yetmiş te dünya’ya geldi
Gelirken o da ağladı
Irmaklara şarıl şarıl ses veren
Dereyi donduran bir yudum sevgi
Karıncaya, kuşa bir nefes veren
Adını andıran bir yudum sevgi
İnce bir kabukla meyveyi saran
Ağır bir hastayı ziyaret ettim.
SİZ...dedi,gözünü yumdu,ağladı.
Derdin nedir diye bir sual ettim.
YAZ...dedi,gözünü yumdu ağladı.
Dedi benim adım aşk serserisi.
Seni mana zirvesine çıkarır
Ses dediler, sese daldım ağladım
Feryadın alemi bi huzur etti
Sus dediler, susa daldım ağladım
Hayat bir nebzedir var mı şakası
Dilime dokundu manevi bir haz
Balda ki lezzetin tadı yalanmış
Tefekküre daldım, yol aldım biraz
Meğer bu hayatın tadı yalanmış
Cahil, cûhelaya gelir su sesi
Gördüğün güzele güzel diyip, aldanma gönül.
Kaşı güzel, gözü güzel sayıp, aldanma gönül.
Her elmayı daldan kırma, kırmızıdır diyerek,
Yazık olur emeğine,soyup aldanma gönül.
Arif ile arkadaş ol, öldürse de er olur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!