Binali Kılıç Şiirleri - Şair Binali Kılıç

RAUF DENKTAŞ

Bin dokuzyüz yirmi dört yirmi yedi ocakta,
Hakim Raif bey oğlu, Baf’ta dünyaya geldi.
Fevzi Ati Lisesi, bin dokuzyüz otuzda
İstanbul’da okudu, ilim almaya geldi.

Evladı gurbete gitse
Özleyen in adı ana
Gece gündüz yollarını,
Gözleyen in adı ana

Hayal kurar her şeyinde

SALİM BABA
Gözün aydın Salim Baba
Kurban seni tamir etti
Cefaya dedin merhaba
Kurban seni tamir etti

................İçimi kemirir durur.
................Bir umut,bir umutsuzluk.
................Arslana versem kudurur.
................Bir umut bir umutsuzluk.

Bakışların umut verir,

Uyan genç kızım uyan, beynini uyutmuşlar
Eğer bir mürşit ten ders, alırsan uyanırsın
Seni uykuya verip, yanlış yolda tutmuşlar
İslam denen denize dalarsan uyanırsın

Yazıktır,hâr eyleme ömrün çiçeklerini

Bir toplumda ser olursan, adaletten uzak kalma
Düşüp derbeder olursan, kanâatten uzak kalma
Yalan dünyanın varlığı, benimse ihtiyarlığı
Elden koyma kibarlığı, nezaketten uzak kalma.

Hürriyet için asker ol, sancak taşıyan nefer ol

Faydasız sohbetten, faydasız sözden
Köşede boynunu buran yahşıdır
Duymayan kulaktan, görmeyen gözden
Düşkünün halini gören yahşıdır

Asaletsiz avrat, asılsız tay dan

Güneşi dost sandım,ömrü ezeli.
Bir deste gül idim, derdiler beni.
Gönül bir yar sevdi,Kerem misali.
Ateşten gömleğe sardılar beni.

Ayrılık ağlattı,göz yaşım döktü.

Ben nasıl ben diyeyim,yakışmaz gurur bana.
Benim bende neyim var? düşünmez deli ben; de.
Mevlam ihsan eylemiş, akıl ve şuur bana.
Yaratan dan ötürü,beni sevmeli, bende.

Ben sığındım mevla'ya,başka kapı aramam.

Oğlum hele şu defteri bir getir.
Yalanı sil,defterimde durmasın.
Güzel şey karala bir iki satır.
Kalanı sil, defterimde durmasın.

Diken yakışmamış,gülün üstüne.