Bilseydim Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Veda mührü basar mıydım bu cana,
Bilseydim dilimin lal olduğunu,
Bilseydim gidenden sonra kalana
Her nefesin başka hâl olduğunu?

Susar mı sanırdım kalbi öylece,
Bilseydim sükûtun dil olduğunu,
Bir damla yaşın da düşerken gece,
Bilseydim koca bir Nil olduğunu?

Kızmazdım kadere, görüp de özün,
Bilseydim yazının yol olduğunu;
Öfkeyle savrulan o acı sözün,
Bilseydim yarası bol olduğunu!

Yakar mıydım dalı umut bağında,
Bilseydim külün de gül olduğunu,
Biten hikâyenin son durağında,
Bilseydim özlemin kül olduğunu?

Aynayı tutarken titrek elimde,
Bilseydim yüzümün göl olduğunu,
Bilseydim, hasretin ak saç telimde
Zamana uzanan çöl olduğunu!

Kuşları kıskanıp olmazdım küskün,
Bilseydim göğün de tel olduğunu;
İnsan en çok kendi içinde sürgün,
Bilseydim içimin el olduğunu!

Bırakır mıydım hiç ellerini ben,
Bilseydim avucun il olduğunu,
Bilseydim, ayrılıp gittiğin günden
Her saatin yaslı zil olduğunu?

Susup geçer miydim bakışlarından,
Bilseydim gözünün fal olduğunu,
Bilseydim, o iki göz pınarından
Cennete giden bir sal olduğunu?

Kırar mıydım seni, gülüm, fidanım,
Bilseydim gönlünün dal olduğunu,
Bilseydim sevdanın, sevdiğim canım,
Affetmekle ancak bal olduğunu?

Sensiz gecenin ne kalır ki değer?
Bilseydim altının pul olduğunu!
Hasret ateşten de büyükmüş meğer,
Bilseydim ateşin kul olduğunu!

Arar mıydım dünde kalan saadet,
Bilseydim insanın kil olduğunu?
Beklemek dediğin ince ibadet,
Bilseydim her anın mil olduğunu!

Sanmazdım dönmeye bir mevsim yeter,
Bilseydim zamanın yel olduğunu;
Bilseydim vedanın ölümden beter,
Bekleyişin ömre sel olduğunu!

Yarım koyar mıydım yazdığım destan,
Bilseydim hayatın rol olduğunu,
Bilseydim, ayrılık denen bu yastan
Kalan her yaranın sol olduğunu?

Öğrendim sevdanın, gönül, sen de bil,
Kılıçtan da keskin kıl olduğunu;
Beni tüketenin ayrılık değil,
Severken susulan yıl olduğunu.