Bilseydim Şiiri - Orhan Karataşgüler 4

Yosun tutmuş seni beklediğim liman
Ufka yorgun gözlerimde hasretinin binbir tecellisi
Hangi surete bürünse yokluğun
Virane gönlümde yangına döner
Bilseydim ,
Bir kıvılcımla küle dönen koca ormandan kalan bir avuç külün yorgun yıllarıma dağılacğını
Sevmezdim böyle hesapsız
İnsan işte gönül vurgunum
Alnında silik bir yazıyla
Kör talihin kollarında yaşamak isteyipte
Yaşayamadıklarından ibaret
Kurulan her güzel hayalin dingin yalnızlığında
İçinde değirmen taşıyla dövünür durur