Yolu uzun bir düşüncede, aranırken belamı kayboluyorum düşlerin kâbus adresli sokaklarında
Kıvrımlarına geldiğimde, kırıldığımı hissediyorum, bir ses ve kırıldım çıt.
Kuytularında dinlendiğim kucak, ağzı sulu ayrılık…
Göğsü, dingin, engin bir deniz fakat örselenmiş kafes gibi gevşek parmaklıklı, belli benden
Önceki mahkûm bayağı çekmiş…
Zavallı ben. Hiç kurtulamayacağımı düşünüyorum, gözüm bu hücrenin köşesindeki ipe takıldı
Kanamış bağlandığı bilekler, galiba benden önceki ölmüş de kurtulmuş…
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta