Bilmiyorum… Hangi cümleyle başlamalı insan
içinde bu kadar sessizlik oturmuşken
Hayat bazen bir eşiğe bırakıyor insanı
Bir adım atsan "sonrası" atmasan "keşke" kalıyor
Bilmiyorum'un tam ortasındayım
Kuşların hangi göğe uçtuğunu
bu kalbin neden böyle durulduğunu
yıllardır sırtımda taşıdığım heybenin
kimin yükü olduğunu… bilmiyorum
Hangi rüzgâr attı beni bu kıyıya?
Bu sakin deniz, bu derin uyku niye?
Bir isim verdiler "yürü" dediler
"Yürüdüm."
Sonu neresiydi, bilmiyorum
Bildiklerim usulca dökülüyor
Mermer yontuluyor,
maske düşüyor
Olgunlaştıkça görüyorum
Meğer bütün yol eksilmekmiş
Yükleri bırakmak, kendini aramak değil, var olana razı gelmek
Soruyorlar şimdi: "Kimsin?"
Sessizce bakıyorum ufka, gökyüzüne
Heybem boş. İsimlerim yerde. Ruhum hafif
Artık kim olduğumu da
nereye vardığımı da
bilmiyorum
26.06.2026
Simya Nuran Aksoy Karakuş
Kayıt Tarihi : 30.06.2026 01:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!