Bilmiyorlar kaç gecenin ardında,
başımı gökyüzüne kaldırıp yıldızlara baktığımı…
Her yıldızda biraz seni aradığımı,
her karanlıkta biraz daha eksildiğimi bilmiyorlar.
Onlar aşkı, yan yana yürümek sanıyor.
Ben seni, yokluğunda bile yanımda taşıdım.
Kimse görmedi içimde büyüttüğüm sessizliği,
kimse duymadı adını anmadan seni nasıl sevdiğimi.
Bazı insanlar ölmez…
Sadece bir insanın içinde,
ömrünün sonuna kadar susarak yaşar.
Ben de seni öyle sevdim;
kimse bilmeden,
kimseye anlatmadan,
gecelerin en sessiz yerinde
hayalinle sarılıp kendimden eksilerek…
Kayıt Tarihi : 15.09.2026 21:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!