Bilmiyor Yar Şiiri - İlyas Söylemez

Bilir sevdiğimi gelirdi görmezden.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar
Gönlüme Hicran düşürmüş bilmezden.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar.

Taramış zülfünü dökmüş yüzüne.
Sürme kalem çekmiş ela gözüne.
Uymuş vefasız ellerin sözüne.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar.

Tutmuyor ellerim güçsüz kollarım.
Tükendi mecalim bağlı yollarım.
Susadı kurudu kaldı dallarım.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar.

Sahralarda Serap görmüş gibiyim.
Delirmiş divane çölde gibiyim
Aklını yitirmiş abdal gibiyim.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar.

Doğarken bahtım,mı yazılmış Kara.
Ölmeden koyuyor beni mezara.
Nasıl dayansın bu garip avara.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar.

İçimde bir Umut vardı kurudu.
Yüreğim yandı yandı köz oldu.
Canımın yongası bana el oldu.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar.

Yaralıyım dostlar yaram görünmez.
Baş hekim gelse,de derdimi bilinmez.
Gelmeden can canım dirilmez.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar.

Ölürsem acaba değer bilir,mi.
Mezarım üstüne koşup gelir,mi.
Ruhuma sarılıp beni sever,mi.
Benim delirdiğimi görmez,mi o yar.

YAZAN =İLYAS SÖYLEMEZ