Bilmezdim, bebeklerin bu kadar masum güldüğünü
Bilmezdim, insanların bu kadar yalanlarda yüzdüğünü
Bilmezdim, gecenin yalnızları üzdüğünü;
Sen beni terk etmeden önce yalnızlığı da bilmezdim.
Bu kadar bilinmezlik içinde birtek bildiğim sendin.
Bazı şeyleri bilmemenin daha iyi olduğunu bilemezdim.
Bilmemek ayıp değil öğrenmemek ayıp derdim...
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta