Bilmez Şiiri - Sadık Kocabaş

BİLMEZ
Sevda deryasında takıldık ağa,
Tora mı düştük, bilmez ki canım.
Sermayem bir kalpti, vurduk tabağa;
Kör müdür gözleri, bilmez ki canım.

Döşemiş yoluma sertçe taşları,
Bağlamış bileğim, akıtır yaşları.
Hükmüyle kararttı tüm güneşleri;
Çar mıdır, şah mıdır, bilmez ki canım.

Şaşkın gibi bakar, kalmışız darda,
Hastalık içimde, sızısı şurda.
Çaresiz dert olup girmiş bu yurda;
Çor mudur, dert midir, bilmez ki canım.

Vardık ahir vakte, ömür soluyor,
Gönül bahçemize dertler doluyor.
Dört mevsim üstüme karlar yağıyor;
Kış mıdır, boran mı, bilmez ki canım.

Yürüdük yıllarca, solumda sızı,
İnsafa gelmez mi gönül hırsızı?
Söyle Kalemsiz Şair, çekme bu nazı;
Yar mıdır, el midir, bilmez ki canım.