Yola yol oldum, kulak kul olmadım,
Dilime sus dedim, anlayan yoksa.!
Arzuhalim demem, yere koymadım,
Beni benim gibi, saymayan yoksa.!
Her yerde herkese, dertler söylenmez,
Ağız iç kan dolsa, yere tükürülmez,
Cahile yoldaşsan, yolda gezilmez,
Sözünden bir anlam, almayan yoksa.!
Kulağım çınlamaz, gaipten Sese,
Gocunmam kendimden, sesler de gelse,
Kim ne yapar kendi, uluyum dese,
Bilgelik olmuyor, kaynayan yoksa.!
İnsanda muhabbet, bilgiyle olur,
Kör kuyu su vermez, tıkalı durur,
Yağmursuz ormanın, ağacı kurur,
Dereler çağlamaz, akmayan yoksa.!
Sözüne güvenme, kendin bilmezin,
Kaynamaz kazanı, bir yol görmezsin,
Hayra hayr olsun, görüp de demezin,
Gözünde fer olmaz, görmeyen yoksa.!
Kilime nakışı, kendinden olur,
Herkesler dost olmaz, planlar kurur,
Ahvalin nasıldır, kimler ne bilir,
Can ile yürekten, sormayan yoksa.!
Miadı sözlerin, bin anlam taşır,
Ahvalden anlamaz yarayı kaşır,
Dostunu iyi bul, yanına yakışır,
Kötü günde sana, gelmeyen yoksa.!
21.01.26 /Saat 00,57
MİADI (Mehmet AY)
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 03:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!