durgun dimağları, yorgun ayakları değiliz bu şehrin
arşa yükselen ütopya merdivininde eğleşemeyiz.
olmuş-olan yankısını işitir o an
yalınayak rakkase adımlarıdır uzaklaşan
yaşanmış bir çember daha düşürür hiçliğine,
ne sevinçtir
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta