Biliyorum Eylül Geçti Şiiri - Mustafa Yürük

Sessizce düşünüyorum…
Belki de canlandırdığınız mevsimi.
Belki de dinliyorum
Eylül’ün ortalarında emekli bir sevgiyi.
Biliyorum Eylül geçti.

Yorgun ama kırgın değil,
zamanla anlaşmış bir kalp gibi.
Acelem yok artık;
geç kalmanın da bir olgunluğu içimde.

Bazı hisler yüksek sesle sevilmez,
bir banka oturur, yaprak sayar.
Gözlerim sizde değil belki
ama eksikliğiniz hep yanımda durur.

Birlikte susmayı öğrenmiştik ya,
işte en çok orada büyüdük.
Konuşmadıklarımız,
söylenenlerden daha sadık.

Şimdi aynı gökyüzüne bakıp
farklı hayatlara alışıyoruz.
Eylül geçiyor içimden,
siz kalıyorsunuz,
Hiçbir mevsime sığmadan.