Biliyor Musun Şiiri - Hamit Atay

Biliyor musun…

Biliyor musun,
dokunduğum ellerin var ya…
Sanki yıllardır üşüyen avuçlarım
ilk kez ateşi tanıdı seninle.
Bir ten bu kadar mı şifa olur insana,
bir temas bu kadar mı diriltir
ölmeye yüz tutmuş umutları?

Parmak uçlarında gezinen o sıcaklık
sadece tenime değil,
ruhumun en kuytu yerine değdi.
Ben o gün anladım,
bazı dokunuşlar
sadece ele değil, kaderine değer insanın.

Biliyor musun,
ilk kez seni gören gözlerim var ya…
Ne çok şey anlatmak istedi de
kirpiklerime takıldı cümleler.
Sana bakarken
dünya yerinden oynadı sanki,
zaman durdu,
kalbim şaşkın bir çocuk gibi
ne yapacağını bilemedi.

O an,
gözlerim senin gözlerine sığınırken
yıllardır aradığı limanı buldu.
Bir bakışınla
kaç fırtına dindi içimde,
kaç karanlık sabaha döndü
haberim bile olmadı.

Sen bilmezsin belki,
ben seni görmeden önce
renkler eksikti hayatımda.
Gökyüzü maviydi ama eksikti,
deniz dalgalıydı ama sessizdi,
şarkılar çalıyordu ama
hiçbiri içime işlemiyordu.

Sonra sen çıktın karşıma…
Bir gülüşünle
mevsim değişti yüreğimde.
Kış ortasında bahar açtı içimdeki ağaçlar.
Bir adım attın,
ben yıllardır yürüdüğüm yalnızlıktan
vazgeçtim.

Biliyor musun,
adını ilk kez fısıldadığım gece
duvarlar bile kıskandı sesimi.
Yıldızlar daha parlak,
ay daha utangaçtı sanki.
Ben o gece
ilk defa dua eder gibi
bir insanı sevdim.

Dokunduğum ellerin var ya…
Bıraksam düşecektim belki hayata,
ama tuttun.
Sımsıkı tuttun.
O yüzden korkmadım hiçbir karanlıktan.

İlk kez seni gören gözlerim var ya…
Hâlâ aynı yerde duruyor o an.
Ne zaman özlesem
kapatıyorum gözlerimi
ve ilk bakışına dönüyorum.

Çünkü bazı anlar vardır,
ömür boyu sürer.
Bazı bakışlar vardır,
insanı baştan yazar.

Ve sen…
Benim en güzel yeniden yazılışımsın.

Biliyor musun?
Ben seni
bir ömürlük ilk görüş gibi sevdim…
Bir daha hiç kimseye bakamayacak kadar
derin,
sessiz
ve sonsuz sevdim.

HAMİT ATAY