Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
SENSİZLİĞİN ACISIDIR YÜREĞİMİ KANATAN. KESKİN SÖZLERİN ŞARAPNEL PARÇALARI GİBİ YÜREĞİMİN DUVARLARINA SAPLANIRKEN DERİN YARALARDI ARDINDA KALAN.....
Sonunda teslim olmuştuk....bilsende / bilmesende...yazsamda / yazmasamda...gerçekti duygular , okumak güzeldi....saygıyla....+ 10...+ ant...
yürek kalem sesiniz ilhamınız bol olsun saygı sevgiyle tam puan harika dizeler antolojimde üstadım
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta