Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Önümde dağ misali, durmasa zalim felek,
Nemrut ne ki, Ağrı’yı inan aşabilrdim.
Kalakaldım ortada imanım zayıfladı
Hep benimleydi Allah, sümme haşa bilirdim
kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta