İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
feleğin suçu ne hocam, zulmeden le mazlum aynı teni giydikten sonra.
El çekmez yakamdan ne ister benden
Üşüşmüş askeri sarmış her yandan
Ne düşkünden anlar ne perişandan
Ne sözden anladı ne lisan bilir.
söz ve lisan İNSANlar için geçerli bir yapıdır. onda insanlar oturur, sübhan ise, adı üstünde sübhan, var denilende yok, yok denilende var, giriftar bir iniş çıkış, onda eylenmez bile, bir nazarla alır ve verir. haatta ona bile tenezzül etmez.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta