Bilinmez Şiiri - Seher Çorbacı

Güneş süzülerek geliyordu göğe
Ay,çocuklarını da alıp kayboluyordu
Ezan sesleri çoktan kesilmiş
Vakit kerahate giriyordu

Bir hıçkırık duyuldu bahçede
Ağlıyordu:çiçek,ağaç,toprak
İnsanlarda ağladı bu hali görünce
Bilinmiyordu neden ağladıkları

Toprak haykırdı ağlayanları görünce
Onlara ağladıklarını söyledi
Onlar duydu ama durmadı
Arttı hüzünleri neden ağladıklarını öğrenince

İnsanlar bir kez daha duymuşlardı gerçekleri
Biliyorlardı ama bir kez daha bildiler
Söz verdiler birbirlerine yaptıklarını yapmayacaklarına dair
Yıllar sonra unutuldu sözler
Güneş süzülerek geliyordu göğe