Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet keske görebilsek o günleri hayali bile çok güzel ama rahat bırakmazlar ki hele içimizde bu kadar hain varken. İçimi ferahlatan şiiri yazan yüreği tebrik ederim.
Ahhh keşke... Keşke... Ben de görebilmek isterdim. Birlik ve beraberlik içinde olsak, bu ülkeye kim ne yapabilir o zaman? Yüreğinize, kaleminize sağlık Metin Gürbüz Bey, kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta