Bilemediler Şiiri - İsmet Anik

Ne yüküm oldu nede yük oldum
Her ne aradımsa kendimde buldum
Bilenede bilmeyenede sordum
Var mıyım yok muyum bilemediler.

Ağlamayı unuttum kederimden
Gülmek desen bir inilti derinden
Silkinsem ben düşerim kendimden
Az mıyım çok muyum bilemediler.

Önce Dünyamı başıma yıktılar
Sonrada Cehennem kurup yaktılar
Mizan kefesine koyup baktılar
Ak mı kara mıyım bilemediler.

Dünya fani elli yaşa yüz yaşa
Bir tane ayağa biride başa
Emanet ettiler bedeni taşa
Ölü mü sağ mıyım bilemediler

Aynalara baktım göstermediler
Nüfusa sordum doğmadın dediler
Kim bu ben nerdeyim; söylemediler
Ben mi değil miyim bilemediler.

Sarardım baharda yeşerdim kışta
Esamem okunmaz, varmı var işte
N'olduğum anlaşılmaz bir bakışta
Taş mı toprak mıyım bilemediler.

Yaş gelmez için için ağlayana
Kıpırtılarım var sevdadan yana
Aklıma geldikçe gelirim cana
Can mı cananmıyım bilemediler.

2209/2015/ - İ.ANİK