Bilemediler Şiiri - Bilal Bildik

Gitmedi hayalin bir türlü baş ucumdan
Gözlerimi kaparken de sen vardın karşımda
Dediler zamanla geçer, bir serap olur
Lafta kalır hayaller ve anılar
Tek tük gelir aklına, belki de ayda bir
Ama tek sen kaldın aklımdan çıkmayan
Bunu bana hiç demediler
Sen yokken olmadığımı
Senin bende her şeyden çok olduğunu
Bilemediler...
Onlara senin bende bir mevsim olmadığını
Ömrüm olduğunu
Ömrüm oldukça da, bende olacağını anlatamadım
Çünkü tüm mevsimler sendin bende
Tüm yollar sana çıkıyordu
Bir çıkmaz sokak gibi işte
Gürültülü ömrümün, sükunet bulan haliydin sen
Telaşlı hallerimin, sakin kalan yanıydın
Bir teselliydin bana
İçimde seni de seven biri var, diye haykıran
Tanımadığım bir sestin bende
Boğulduğum her an, sahile vuran dalgaların
Beni durdurduğu kıyıydın sen
Bilemediler, bilemezlerdi de
Küçük dünyamdaki büyük seni
Yada yokluğunun bir son nefes gibi olduğunu
Kalbime zincirlediğim benliğinin
Bana olan tesirini diyemedim onlara
Yokluğunda parçalanırken sen dolu hücrelerim
Varlığın hep ışık oldu karanlık yüreğime
Sevgin içimde pas yapmış,
Yada hiç çıkmayacak bir leke gibiydi
Ve o leke hiç çıkmadı yüreğimden
Demem o ki
Bunların hiç birini bilemediler...