Bilançosuz yıllar- Şiiri - Can Elıf

muhakeme yaptım kendimce —
gelir gider hesabını tuttum herkesin.
Kimin borcu var hayata,
kim neyi eksik yaşamış,
hepsini yazdım.

Artıları topladım,
eksileri çıkardım,
hükmü dağıttım içimce.

Ama kendime gelince—
kalem sustu.
Yıllara bir bilanço ekleyememişim meğer.
Ne kazancım net,
ne zararım kesin.

Emek var,
yorgunluk var,
bekleyiş var…
ama rakama dökülmeyen bir ömür bu.

Herkesin hesabını gördüm de
kendime bir sonuç çıkaramamışım.

Defterin en altına baktım—
boş bırakılmış bir yer vardı.
Adını koyamadığım o eksik satıra
aşkı yazdım.

Bir ömür geçti muhasebe yaparak;
defter doldu,
ben
aşktan eksik kaldım.

Ve şimdi soruyorum:
yolun yarısı, yaş otuz beş,
onca yılın ardından—
ben kâr mıyım
yoksa eksik bir satır mı?