Bil Ha Başganım Şiiri - Sadık Kocabaş

BİL HA BAŞGANIM
Mercimeh Depesi’nden ürüzgar esiyo,
Yosulun fiğanı nefesi kesiyo,
Yalahalar seni görünce pusuyo,
Gantar şaşmasın, Çolah Başganım.

Ohumuş gençler ortada galmış,
Diplomayı alıp gapına varmış,
Garip anası dertden sararıp solmuş,
Liyakat diyolar, dinne Başganım.

Dürzü müdürüne yosma arama,
Sana gavat derler sonra gınama,
Yolu vardı emme kimseye deme,
Başından at özgür galsın Başganım.

Maham gapısını dar eylemeyin,
Umudu gula kar eylemeyin,
Adalet gözünü kör eylemeyin,
Vebali ağırdur, bülüsün Başganım.

Yerlüsü gelince gapınız geniş,
Garip olanada merdivan yohuş,
Hakkı gözlemektür en seslü alhış,
Vicdanın sesünü dinne Başganım.

Biz sustuhça sanma dilim gurudu,
Masumun ahı göklere yörüdü,
Dostun gahırı dili bürüdü,
Yükün ağır bil ha Başganım.

Tural gazası bir gosgoca tarih,
Gırh yıl sonra bahın gülmüştü talih,
Sözümüz deründür, özümüz salih,
Hah yolundan gerü galma Başganım.

Berberin sitemi içten geliyor,
Oğlunun gaması yürek deliyor,
Üç el vuruyor can nefes veriyor,
Kalemsiz Şair’i hafif sanma Başganım