Bil Garip Garip Şiiri - Hayrullah Değerli

Hasret ateş oldu yaktı bağrımı
Gözümden boşalır sel garip garip
Doktorlar ne bilsin benim ağrımı
Dertli çalar sazım tel garip garip

Sustum ama içim figanla dolu
Herkesin kaderi kendinin yolu
Kim ne bilsin benim çektiğim hali
Konuştukça titrer dil garip garip

Seni hatırlatır her bir hatıra
Döktüm dertlerimi yazdım satıra
Mevlâ’m alıp beni yâre götüre
İçimde uzanır çöl garip garip

Yaşamak sensizken ağır bir yükmüş
Firakın acısı belimi bükmüş
Gönül dediğin yer harabe çökmüş
Ne olur yüzüme gül garip garip

Geçmişi önüme serme ne olur
Yarama dokunup germe ne olur
Sırrımı ellere verme ne olur
Gel de gözyaşımı sil garip garip

Mazilere döner ararım seni
Gece düşlerimde yorarım seni
Gökte uçan kuştan sorarım seni
Yüzüme gülerek gel garip garip

Hayrullah’ım ibret aldım dünyadan
Her kul gibi ben de geçtim bu yoldan
Dersimi çıkardım nice olaydan
Yaşadım öğrendim bil garip garip

Kulhayrullah
27 Ocak 2026