Bil evlat Şiiri - Bayram Ataç

Mal için eğilme, dünya bir seraptır
Nefsine uyarsan, ahvalın haraptır
Çorak kalan ruhun, çektiği azaptır
Nasihat bir servet, almayı bil evlat

Hedefi bilmezsen, dünya olur nehir
Cahile meyletme, zaten sözü zehir
Perdeler kalkınca, sırlar olur zâhir
Rekat rekat Namaz, kılmayı bil evlat

Servet bir emanet, bilki baki kalmaz
Zekatın vermekle, nasibin azalmaz
Karanlık bir yola, akil olan dalmaz
Gönül puslu ayna, silmeyi bil evlat

İlim aramaktan, hiç yorulma sakın
Cehalet karanlıktır, bilim olsun aşkın
Çevreye ışık saç, belirsin her farkın
Kur’an koca derya, dalmayı bil evlat

Yaren bildiğine, sakın yanlış yapma
Furkan ışığından, yanılıp hiç sapma
Nefis doymaz kirdir, arzusuna tapma
Dost kapısı nimet, çalmayı bil evlat

Gafletle geçen an, zıyandır ömürden
Hiç kimse kaçamaz, tecelli emirden
Bir gün hesap olur, girdiğin kibirden
Lokma bir nimettir, bölmeyi bil evlat

Can tende misafir, an gelince göçer
Hakka eren yolcu, dünyadan geçer
İnsan ne dikerse, mutlak onu biçer
Sebat bir erdemdir, kalmayı bil evlat

Dünya bir imtihan, süslü bir tuzaktır
Gözün görmez gafil, hakikat uzaktır
Gönlün eğer görse, şuur bir buraktır
Hak bir ummandır, dolmayı bil evlat

Vakit sermayedir, savurma hiç boşa
Tohum atsan çıkar, nasip varsa taşa
Ummadığın herşey, gelir birgün başa
Hayat bir cennettir, gülmeyi bil evlat

Yazan aciz Bayram bir cahil yazardır
Şu yalan dünyada doğuştan bizardır
Her kulun menzili üç metre mezardır
Vuslat bir özlemdir, ölmeyi bil evlat