Bıktım Usandım Şiiri - Şerif Mengütemür

İçi fesât insanların içine
Girmekten vallahi bıktım, usandım.
Tokayla elimi elin piçine
Sürmekten vallahi bıktım, usandım.

İşkillinin işitsem de sözünü,
Özümsemem özellikle özünü.
Gözlerimi kirlettiği yüzünü
Görmekten vallahi bıktım, usandım.

Sarıp sarmalarım samîmî merdi,
Ferleri ferâset fışkıran ferdi.
Nam-ı diğer namûssuzu, nâmerdi
Yermekten vallahi bıktım, usandım.

Gına gelir oldu vefâsızlardan,
Olamadım gitti cefâsızlardan.
Kafamı dağıtıp kafasızlardan
Dermekten vallahi bıktım, usandım.

Şerif’im, karaya ak diyenlere,
Kalbi kir kaplıyken pak giyenlere,
Hakk’ın selâmını hak yiyenlere
Vermekten vallahi bıktım, usandım.

21 Nisan 2016
İzmir