bıktım yalnızlıktan, savrulmaktan , kusmaktan gri dalgaların üzerine. çok yoruldum , anlatamıyorum ki kimseye , derdime dervan olacak kimselere. usandım her sabah uyandığımda evimin çatlak duvarlarını sevmekten , güneşin ufuktan doğuşunu seyretmekten. Ama kararlıyım. Akıtacağım kanımı gül bahçelerini sulayacağım. Memleketime bahar olacağım. Gün gelecek bu atan kalbimi susturacağım.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta