Biçare yaprak Şiiri - Dağlar Özügüç

Acı çekmediysen başkasının yarasını anlayamazsın
Sabır ki deryadır; âşık o deryada bir katredir
Anladım ki bazı insanlar kalbimize misafir değil,
Bir ders vermek için gelen gölgelerdir
Biz o gölgelerle bir vakit
Omuz omuza yürüdük aynı yolda,
Yağmurda aynı göğe bakardı hemde aynı suskunlukta.
Şimdi ne kin var içimde ne de kırık sözler,
Ben seni dost bildim, kalbimin tahtında yer açtım,
Sen ise ilk rüzgârda savrulan biçare yaprak çıktın.
Ben hayat yolunda çok şey gördüm
Bir selâmı esirgeyen dilllerle karşılaştım
Gönül makamımda ebedî kalırsın sandım
Şimdi sanki çingene çengisinde bir rakkasesin
Aç artık pencereni biraz ruhun değişsin