Bıçak Sırtı Şiiri - Kurtuluş Yakın

Biliyorum biz diye başlayan cümleler devrik.
Kırık dökük, başı sonu hep eksik.
Gözler üzerimizde; itimât ince bir iplik.
Girdiğimiz sokaklar çıkmaz, yokuşlar dimdik.
Yolda olmanın böylesi, bıçak sırtı.
Bıçak sırtı bize düştü Kurtuluş.
Her yanım yara bere, her yanım kesik.

Elimizden ve dilimizden geleni yapmıştık.
Yapmıştık aklımızın kestiğini.
Tüketmiştik çareyi ve kendimizi.
En çok bize düşerdi yâr sinesinde şifa bulmak.
En çok bize düşerdi düşlere dalmak.
En çok bize düşerdi umut vermek, umut etmek.
En çok bize düşerdi.
Bıçak sırtı bize düştü Kurtuluş

Kor oldu yanıyor içim, el değmez.
Yaralıyım tepeden tırnağa, dinmez.
Elim kolum bağlı, dilim lâl bir kelâm etmez.
Dolup taşsan, sel olsan aksan... bu yangın sönmez.
Yanmak bize düştü Kurtuluş.