Bi-vefâ Şiiri - Aşık Şahı Kebir

Anladım ey dost, anladım bak zor da olsa.
Merhametsiz kalbe ne kadar sevgi dolsa,
Merhamet olmayanda hükmü yokmuş oysa.
Eziyeti cefayı âşık çeker imiş.

Aşkın hükmü yoktur hoşgörünün yanında,
Sinir, öfke, nefret yoktur insan kanında.
Varsa belki biraz aşkın vardır canında,
Kul kendine aşk değil köle arar imiş.

İnsan kendi ile kıyasa kalkar ise,
Bitmez dertlere geçmişini katar ise,
Kelamını hor görür başa kakar ise,
Sükût elzem, desturlanmak ise şart imiş.

Âşık Şah-ı Kebir, maksudun bu değildir.
Lafın bala katsan, dozdan yana zehirdir.
Sen hele geri çekilesin, Allah kebirdir.
Merhametini taşa basmak gerek imiş.

Âşık Şah-ı Kebir