Beyimiz Şiiri - Andelip Mehmet

Bakınca duruşu, sanki bir heykel
Kendine methiye, dizer Beyimiz.
Her lafta bir mana, her sözde tek el,
Kanun yapıp kanun bozar Beyimiz.

Geçmişi sisliymiş, kim bilir nerde?
Gözüne çekilmiş, ince bir perde,
Takılır her şeye, gördüğü yerde,
Kaderi kendine, yazar Beyimiz.

Mahareti çoktur, bulunur her iş,
Oturduğu mekân, lüks bir gösteriş,
Yıldızlarla eder, sahte bir yarış,
Daima göklerde, gezer Beyimiz.

Sorsan mütevazi, belli halinden,
Zikreden tesbihi, atmaz elinden,
Alemin sözleri, düşmez dilinden,
Konuyu derinden, çözer Beyimiz.

Kahveyi içerken, gözünde talan,
Hükmetmeyi sever, her sözü yalan,
Etrafını süzen, sinsi bir yılan,
Gönlünü çöl yapıp, tozar Beyimiz.

İlmi yoktur lakin, alim-i cihan,
Bilgiye doymayıp, nakleder her an,
Dostlarından kaçıp, halkından korkan,
Karizmayı her gün, çizer Beyimiz.

Dost mudur, düşman mı? Bilinmez hâli,
Çözen olmamıştır, zor O’nun dili,
İçini bilmem de, dışı hep deli,
Muhalif olana, kızar Beyimiz.

...andelip...
Andeliplehece.blogspot.com