Beyhude Şiiri - Mahmut Kasapoğlu

Bahtıma ayrılık mührünü vurdun,
Gözlerimden yaşı silmek beyhude.
Ömrümün bağını küle çevirdin,
Küllerimden de gül dermek beyhude.

Yüreğime hançer gibi saplandın,
Feryadımı senin duyman beyhude.
Bütün kapıları bana kapattın,
Kapında umutla kalmak beyhude.

Sensiz gönül tahtım yıkılıp kaldı,
Harabemde bahar görmek beyhude.
Adınla bir zaman çarpan şu kalbim,
Bir daha seninle atmak beyhude.

Ne dualar tuttu ne yakarışlar,
Maziyi geriye sarmak beyhude.
Vefa sandım, meğer serapmış yüzün;
Kızgın çölde suya kanmak beyhude.

Artık ne sitemim var ne de âhım,
Bu yaraya merhem sürmek beyhude.
Kendine başka bir dünya kurmuşsun,
Yolunu gözleyip durmak beyhude.

Ne baharlar açtı ne de güllerim,
Sararan yüzümü örtmek beyhude.
Kuruyan dallara bülbül konmuyor,
Issız bağda nağme duymak beyhude.

Kader bizi ayrı yola savurdu,
Yolun sonunu da sormak beyhude.
Takdir bu hükmünü çoktan yazmıştır,
Gayrı kalemini kırmak beyhude.

Uykusuz geceler sabaha erdi,
Yıldızlara derdi yanmak beyhude.
Çektiğim hasrete ay da şahittir,
Gökyüzüne artık küsmek beyhude.

Ömrümce sevgiyi ibadet bildim,
Bir nanköre gönül vermek beyhude.
Merhamet bilmeyen taş bir yüreğe
Yalvarıp yakarmak bile beyhude.

Şimdi benden yalnız bir iz kalmıştır,
O da savrulacak, tutmak beyhude.
Bütün hesabımı Hakk'a bıraktım,
Kuldan adaleti ummak beyhude.