Beyazsu Şiiri - Mehmet Ata Günal

Kalker kayalardan beslenir
Midyat’ın güneyinden süzülür
Nusaybin’in kuzeyine varır Beyazsu
Soğuk ve berrak
Kalbi bembeyaz su
Toprağın can damarı
Bölgenin nefesi
Taşı anlatır
Suskunluğu öğretir
Kıyısında sıralı tahtlar
Ayakları suyun içinde
Sofralar serilir
Ekmek bölünür
Çaylar demlenir
Yorgun bedenlerin ayakları
Suda serinlenir
Gölgesinde farklı renkler
Birbirine karışmış diller
Hoşgörünün simgesi
Turistlerin cazibesi
Göçmen kuşların yuvası
Beyazsu akar
Kayalık dağlar bakar
Sınır tanımaz
Ovada yol buldukça çağlar
Geçenden alır
Kalana iz bırakır