'Sonbahar geldi ve yapraklar, yavaş yavaş vedalaştı dallarıyla. Tıpkı senin gibi, onlarda kopacak yuvalarından; kuruyup gidecekler...
Herşey değişti sen gidince. Kuşlar ötmez oldu. Güneş ağlamaklı bakıyor tepelerin ardından. Akşam rüzgarı savuramıyor saçlarımı eskisi gibi.
Ve ben artık gülemiyorum...'
Çekip gitmek üzereyken buralardan
Yeşil gözlerinle ansızın karşıma çıktın
Zemheri ayazı esiyordu kentin sokaklarında
Şemsiye yapımcıları
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan
Devamını Oku
ıslanmaktan
tek kişiyi koruyacak genişlikte
kesince kumaşları
yağmur değil
yalnızlıktır yağan


Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta