Beyaban Bülbülü Şiiri - Selim Tokgöz

Beyaban Bülbülü. yollar, lal diller..
Sapanca'nın gölü ve Kent Park'ta çark.
Yaprak döken gül can damlası diler
Ah! hârı eşk bentinde ark açacak..
Beyaban Bülbülü. yollar, lal diller.

Ürkek uçar Kaf dağına ankalar
Baykuşlar konar dalına çamların.
Beyaban bülbülü, bu dakikalar
Ebr selim dolar salına gamların
Ürkek uçar Kaf dağına ankalar.

Loş kalmasın düşüm, perdeleri yak
Beyaban bülbülü, görünmelisin
Nimnigâh naz ve edânda iştiyak;
Anlayayım sen de gönlü delisin.
Loş kalmasın düşüm, perdeleri yak.

Erik çiçekleri, kartal gölgesi
Kimde çıkar hurşîd aydınlığa?
Bir aşk nişanı, bir köle küpesi
Kimi hatırlatır her zaman sana?
Erik çiçekleri, kartal gölgesi.

Nilüferler en sığ yerlerde açar
Ve vardır her yahşi nergiste gurur.
Bir humun dibinde beklerken, naçar;
Aşksız ruhumu sallar âb-ı engur.
Nilüferler en sığ yerlerde açar.

Dudakların, dudakların ve bûsen
Bir bal peteğini süzüyor gibi..
Dudaklarından belli olursun sen
Ummânın künhünde yüzüyor gibi..
Dudakların, dudakların ve bûsen.

Ey sen bülbülsen bulursun gülünü
Beyaban kumlarının nakışında.
Aşkıyla doldurur o hoş gönlünü
İç yakan gözler narin bakışında.
Ey sen bülbülsen bulursun gülünü.