Bestami Tatar Şiirleri - Şair Bestami Tatar

aradım.
telefonun kapalıydı.
evine uğradım.
perdelerin çekiliydi.
sana diyeceğim bir çift sözüm vardı.
ocağını tüter görseydin evinde misafir olacaktım.

31.01.2010
(temam tatar'a ithafen muzipçe)

şimdi sen gidiyorsun.
agzına çektigin o zehir otunu külükte söndürüp
omzuna sandalyeye astıgın çantanı alıp

susuyorsun.
ben senden korkuyor, sen konusmaktan çekiniyorsun
arkadaslarını bırak uykularını uyusun.
yemeklerini yesin..
azıcık da benim kafamı ye..
benim yüregime üfüle

tek basınaysan...
büyük şehirde küçük bir adamasan..
senin gibi küçük birini daha bul..
ancak böyle büyürsünüz..

sen yirmi üç yaşındasın..
ben yirmi üç buçuk.
sen bir altmıs boyundasın
ben bir yetmisyedi bucuk
sen altmıs beş kilodasın
ben altmıs altı buçuk

ulan Ankara
senin ben var ya
gelmişini geçmişini
der kudururum.
..
kötüyüm Ankara

umut vardır
umut azalsa da vardır.
umut eksik olmaz üzerinden.
umut bitmez hiç.
ben kalbimi durdurmadan

özlediğimde

İstanbul küçülür

sen büyürsün gözlerimde

sen gelene kadar belki de ben giderim..
bu şehirden başka bir şehre ya da bu dünyadan ötekine bir yere

sen sevmezsen kimseler sevmesin beni.
teselli vermesin seni unutmak için yaptıgım yolculuklar
gidişim baskasına olsa da dönüşüm hep sana olsun.
ne güzel bir kızdın sen f.

aklımdasın