Bir kadın illa da bir şeye benzeyecekse
İstanbul’a benzemeli
Kaybetmeli içinde iyiyi de kötüyü de
Ve ne yaparsa yapsın sevdiren.
Kaybolmuşken içinde farkına varmadığın
Azcık ayrı kalsan
Sevdiğini anladığın İstanbul’a.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




YÜREĞİNE SAĞLIK ÇOK GÜZEL İFADE ETMİŞSİN.....HERŞEY GÖNLÜNCE OLSUN...ELİF (AMAN BEE)
Guzel olmuş..Bıkmaya ragmen sevmek..Bu şehir böyle tuhaf bişey...Başarılar dilerim...
Yasin Vasat
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta