Bensizliğe Yenik Düşen Şiiri - Hamit Atay

Bensizliğe Yenik Düşen
Bensizliğe yenik düşen bir kalp,
Sessizlikle örülen duvarların ardında,
Kaybolan bir sevda masalı gibi,
Ve ben,
O kalbin içinde yalnız kalan.

Her gece sensiz uyanmak,
Yıldızlara fısıldamak adını,
Ama cevapsız kalmak,
Ve bensizliğin soğuk kucağında titremek.

Bensizliğe yenik düşerken,
Hatıraların yıprattığı zamanla,
Yorgun düşer ruhum,
Ve ben,
O yorgunlukta seni ararım.

Ama yok artık sen,
Bir hayalden başka,
Ve ben,
Bensizliğin gölgesinde,
Yenik düşmüş bir aşkla yaşarım.

Bensizliğe yenik düşen,
Bir kalp ve onun sessiz çığlığı,
Ve ben,
O çığlığı susturmaya çalışırken,
Seni unutmaya direnirim.

Hamit Atay